جعفر شهرى باف
27
طهران قديم ( فارسى )
بساط كاغذنويسها . تنها كافى بود مشترى مطالب اصلى خود را بگويد و بقيهاش را كه خودشان بهر مناسبت كه بود پر ميكردند . و از شرايط بود كه كاغذ هرچند صفحه كه بود جاى خالى در آن نمانده باشد ، كه بىادبى و كمعلاقهگى فرستندهء كاغذ مىرساند و كاغذنويس ، اگر مطالب كفايت نمينمود خطوط را گشاد گشاد نوشته ، يا با سلام رساندن به اين و آن پر مينمود ، كه ضرب المثل ( براى خالى نماندن عريضه ) از آن پيدا شده است .